PRESTIŻ ZAWODOWY KOORDYNATORA RODZINNEJ PIECZY ZASTĘPCZEJ W RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ: ROZWAŻANIA NA TEMAT RETROSPEKTYWY I PERSPEKTYWY

Abstract

Artykuł przedstawia wyniki badań dotyczących prestiżu zawodowego koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej w Rzeczypospolitej Polskiej: przegląd z elementami retrospektywy i perspektywy. Jest to zawód nowy (Ustawy z dnia 9 czerwca 2011 roku o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej), a obowiązki koordynatora obejmują zapewnienie dostępu do specjalistycznej (m.in. psychologicznej, reedukacyjnej, rehabilitacyjnej itp.) pomocy rodzinom zastępczym, a także wsparcie pełnoletnich wychowanków. Rodzinna piecza zastępcza funkcjonuje w formie rodzin spokrewnionych, niezawodowych i zawodowych (w tym specjalistycznych). Praca ta wiąże się z systematycznymi wizytami w środowisku, obserwacją, monitorowaniem sytuacji dziecka (edukacyjnej, zdrowotnej, emocjonalnej) oraz współpracą z szerokim gronem instytucji, w tym sądami, szkołami i poradniami psychologiczno-pedagogicznymi. Hipotetycznie ten społecznie cenny zawód powinien zajmować wysokie miejsce w skali prestiżu zawodowego. Celem badania było ustalenie poziomu prestiżu zawodu koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej w oczach samych koordynatorów. Analiza wyników wykazała, że w oczach samych koordynatorów prestiż tego zawodu nie jest wysoki: 0% ankietowanych wskazało na wysoki poziom prestiżu, 58,33% respondentów określiło go jako średni, 33,33% – jako niski. Głównymi czynnikami obciążającymi ten zawód okazały się: niskie wynagrodzenie, niedocenianie pracy koordynatora przez rodziny zastępcze, niewystarczające wyposażenie techniczno-materialne, trudności komunikacyjne z rodziną zastępczą, a także niedoskonały system rozwoju zawodowego. Czynnikami, które motywują koordynatorów do pozostania w zawodzie, są: system zadań, różnorodne formy pracy – dzięki czemu praca nie jest monotonna, oraz możliwość zarządzania własnym czasem. Podsumowując, prestiż zawodu koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej, pomimo jego wysokiej użyteczności społecznej, jest obniżony przez niskie wynagrodzenie, aspekty organizacyjno-techniczne pracy oraz niedoskonały system rozwoju zawodowego, które stanowią główne atrybuty negatywnie wpływające na prestiż. Jednocześnie, pozytywne atrybuty, takie jak elastyczność systemu pracy i różnorodność zadań, są kluczową motywacją dla doświadczonych koordynatorów.

Słowa kluczowe: koordynator rodzinnej pieczy zastępczej; rodzinna piecza zastępcza; prestiż zawodowy; Rzeczpospolita Polska.

Downloads

Download data is not yet available.

References

Broża, P. (2024). Specificity and challenges in the work of the coordinator of family foster care. Recommendations for pedagogical practice. Rozprawy Społeczne/Social Dissertations, 18(1), 235–248. https://doi.org/10.29316/rs/186045

Franc, M. (2023). Koordynator rodzinnej pieczy zastępczej w roli tutora. Edukacja Ustawiczna Dorosłych, 4, 305–319. http://dx.doi.org/10.34866/hykr-f208

Gebel, T. (2017a). Koordynator rodzinnej pieczy zastępczej i jego rola w systemie pieczy zastępczej. Lubelski Rocznik Pedagogiczny, XXXVI, 3, 225–232. http://dx.doi.org/10.17951/lrp.2017.36.3.225

Gebel, T. (2017b). Koordynatorzy rodzinnej pieczy zastępczej wobec zawodowych zagrożeń. Lublin-Polonia: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, XXX, 4, 259–268. http://dx.doi.org/10.17951/j.2017.30.4.259

Karney, J.E. (2007). Psychopedagogika pracy. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie «Żak».

Klasyfikacja zawodów i specjalności. (1977). Klasyfikacja zawodów i specjalności. Wojewódzki Urząd Pracy w Warszawie. Administracja.

Komunikat badań. (2009). Warszawa: CBOS.

Krasiejko, I. (2022). Realizacja asystentury rodziny oraz postulaty zmian w ustawie o wspieraniu rodziny – perspektywa asystentów rodziny. Praca Socjalna, 37(1), 109–139. https://doi.org/10.5604/01.3001.0015.8168

Krasiejko, I. (2023). The support provided by Polish municipalities in the implementation of family assitance. Social Policy Issues, 60(1), 31–57. https://doi.org/10.31971/pps/166481

Kwieciński, Z., & Śliwerski, B. (2004). Pedagogika, cz. 1. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Lisowska, S. (2012). Asystent rodziny – podsumowanie pierwszego półrocza obowiązywania Ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Przegląd Prawno-Ekonomiczny, 21 (4), 70–79. https://doi.org/10.31743/ppe.15474

Łobocki, M. (2002). Metody badań pedagogicznych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Lubińska-Tomczak, M. (2020). Stan asystentury rodziny w Polsce. Doniesienia z badań własnych. Praca Socjalna, 35(5), 99–111. https://doi.org/10.5604/01.3001.0014.4428

Nowak, S. (1970). Metodologia badań socjologicznych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Piecza zastępcza w 2023 r., GUS 09.05.2024 r., www: Główny Urząd Statystyczny / Obszary tematyczne / Dzieci i rodzina / Dzieci / Piecza zastępcza w 2023 roku. https://stat.gov.pl/obszary-tematyczne/dzieci-i-rodzina/dzieci/piecza-zastepcza-w-2023-roku,1,8.html

Pietrasiński, Z. (1965). Praktyczna psychologia pracy. Warszawa: Wiedza Powszechna.

Pilch, T. (1995). Zasady badań pedagogicznych. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie «Żak».

Słomczyński, K.M. (2007). Kariera i sukces. Zielona Góra: Oficyna Wydawnicza Uniwersytetu Zielonogórskiego.

Szczepański, J. (1965). Czynniki kształtujące zawód i strukturę zawodową, [w:] A. Sarapata (red.). Socjologia zawodów. Warszawa: Książka i Wiedza.

Szot, A. (2018). Postrzeganie pracy asystenta rodziny przez klientów pomocy społecznej i osoby ich wspomagające. Problemy Współczesnej Pedagogiki, 4(1), 83–92. https://doi.org/10.25944/pwp.18.4.8392

Szymczak, M. (1992). Słownik Języka Polskiego. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Tomaszewski, T. (1964). Aktywność człowieka, [w:] M. Maruszewski, J. Reykowski, T. Tomaszewski (red.), Psychologia jako nauka o człowieku. Warszawa: Książka i Wiedza.

Tomaszewski, T. (1984). Ślady i wzorce. Warszawa: WsiP. https://tezeusz.pl/slady-i-wzorce-tadeusz-tomaszewski

Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 roku o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. (2011). Dz.U. 2011 nr 149, poz. 887. http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=wdu20111490887

Zawada, A. (2024a). Family assistant – a modern form of support for multiproblem families. Praca Socjalna, 39(3), 95–117. https://doi.org/10.5604/01.3001.0054.7134

Zawada, A. (2024b). Family assistance – social support for families with many problems. Family Upbringing, 31(3), 135–151. https://doi.org/10.61905/wwr/194528


Abstract views: 18
PDF Downloads: 12
Published
2025-12-31
How to Cite
Franc, M. (2025). PRESTIŻ ZAWODOWY KOORDYNATORA RODZINNEJ PIECZY ZASTĘPCZEJ W RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ: ROZWAŻANIA NA TEMAT RETROSPEKTYWY I PERSPEKTYWY. ADULT EDUCATION: THEORY, EXPERIENCE, PROSPECTS, 28(2), 151-165. https://doi.org/10.35387/od.2(28).2025.151-165
Section
ADULT EDUCATION IN THE CONTEXT OF COMPARATIVE AND HISTORICAL-PEDAGOGICAL RESEARC